امروز: شنبه، 2 تیر 1397

ماهنامه فژه سنج

رسانه ای نوین در صنعت نقشه برداری و ژئوماتیک

نقشه برداری 3 بعدی سکوهای نفتی فلات قاره با لیزر اسکنر ؛ پروژه ماندگار مپنا در صنعت نفت

نقشه برداری صنعتی به صورت کتاب برای تقویت دروس چاپ شود

(04 مهر 1395)

 

نقشه برداری صنعتی به صورت کتاب برای تقویت دروس چاپ شود


گفت و گو اختصاصی ماهنامه فژه سنج با مهندس داوود جباری سابق


مهندس داوود جباری سابق، متولد سال 1346، ورودی سال 1365 رشته نقشه برداری دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی و سال 1369 کارشناسی ارشد ژئودزی می باشد. از همان دوره تحصیلی وارد کار نقشه برداری و پس از فارغ التحصیلی در سال 1374، وارد شرکت مپنا و فعالیت نقشه برداری صنعتی می شود. و اکنون 25 سال است که سابقه فعالیت در این زمینه را داراست.وی پس از کسب مدرک کارشناسی ارشد و در همان سال، موفق به اخذ بورس دکترای دانشگاه استکهلم سوئد گردید که به دلایلی، از بورسیه دکترا استفاده نمی کند. نکته قابل توجه دیگر از دوره تحصیلی ایشان، مربوط به پایان نامه کارشناسی ارشد می باشد، که با عنوان «ایجاد و مانیتورینگ شبکه ژئودتیکی GPS روی گسل شمال تهران» و با راهنمایی پروفسور شوبرگ و در قالب یک طرح ملی و با سرمایه گذاری موسسه بین المللی زلزله انجام شده بود.

 


فژه سنج: ارتباط شما با مپنا از کجا آغاز شد؟


از دوره دانشجویی و در حدود اوایل سال های 70 و آغاز دولت سازندگی، فقر زیادی در فارغ التحصیلان رشتهنقشه برداری وجود داشت، بطوری که ما در آن سال ها در کنار تحصیل، بموازات در 3 یا 4 جای دیگر مشغول بودیم. تدریس در دانشگاه های دولتی و آزاد، همکاری با وزارت خانه ها و غیره. آن سال ها هنوز مپنا تاسیس نشده بود، و من با وزارت نفت و وزارت نیرو همکاری می کردم. من از بین تمامگزینه هایی که آن زمان وجود داشت، بدلیل علاقه به نقشه برداری صنعتی، شرکت نفت را انتخاب کردم و در طرح اراک شرکت نفت مشغول شدم.

 

اولین طرحی که مشارکت نیروی انسانی خارجی در آن کاهش یافته بود. در شرکت ملی ساختمان وزارت نفت، مدیر امور نقشه برداری بودم که مسئولیت طراحی، نظارت و اجرای پل کناری پالایشگاه شازند اراک که در آن زمان بزرگترین پل روگذر کشور بود را به عهده داشتم.


همزمان با این پروژه، در سال 72 مپنا ساخت نیروگاه حرارتی شازند اراک را آغاز کرده بود و بدلیل مجاورت دو پروژه، یک روز یکی از مسئولان پروژه نیروگاه را دیدم و صحبت شد و همان جا و داخل ماشین پیکان قرارداد نقشه برداری توپوگرافی سایت نیروگاه بسته شد! و من از همان جا با مپنا آشنا شدم.


در صنعت نفت که بودم، با شرکت های بزرگ خارجی، از جمله شرکت های ایتالیایی آشنا شدم و با مهندسان آنها کار کردم ونقشه برداری صنعتی را بصورت زیربنایی و ریشه ای از آنها یاد گرفتیم. از این رو و بدلیل نیازی که شرکت مپنا به نقشه برداری صنعتی داشت، علاقه مند شدند تا من را در مپنا جذب کنند. و نهایتا در سال 74 استخدام رسمی شرکت مپنا شدم.


فژه سنج: درباره فعالیت های شرکت مپنا توضیح مختصری بفرمایید.


شرکت مپنا یک هلدینگ با 41 شرکت زیرمجموعه است با زمینه کاری توسعه، ساخت و تعمیر و نگهداری نیروگاه های حرارتی و اجرای پروژه های نفت و گاز و ساخت و توسعه زیرساخت های صنعت حمل و نقل ریلی کشور است.

 

پروژه های خود را بصورت EPC (کلید در دست) یا حتی سرمایه گذاری خصوصی انجام می دهد. مپنا تا کنون 100 نیروگاه با ارزش مالی در حدود 30 میلیارد یورو ساخته و از جمله آنها نیروگاه منتظر قائم کرج و شهید رجایی قزوین است که در واقع تمام نیروگاه های ساخته شده کشور بعد از انقلاب، توسط مپنا بوده است. علاوه بر این ها، مپنا 60 نوع محصول و 85 نوع خدمات ارائه می کند. عمده ترین محصولات آن توربین و ژنراتورهای تحت گواهی زیمنس آلمان بوده که الان کاملا توسط مپنا انجام می شود. غیر از این، مپنا 10 نیروگاه خصوصی برق دارد که با سرمایه گذاری خود شرکت انجام شده و الان برق آن را که 13درصد برق مصرفی کشور است، عرضه می کند و می فروشد.


مپنا در زمینه ریلی نیز وارد شده و مشغول تولید لوکوموتیو است و محصولات آن تحویل راه آهن ایران شده است و در حال حاضر مشغول مطالعه بر روی پروژه راه آهن سریع السیر است که دو مسیر اولیه برای این مطالعات، تهران-اصفهان و تهران-مشهد است. مپنا در زمینه پتروشیمی و نفت و گاز هم فعالیت هایی دارد که عمده ترین آنها حفاری چاه است. با توجه به نیاز کشور به آب شرب، مپنا وارد صنعت ماندگار آب شیرکن شد و توانست در سواحل خلیج فارس نیروگاه های دومنظوره برق و آب تاسیس کند و آب شیرین برای مصارف مردم منطقه تولید کند.


فژه سنج: لطفا از دستاوردهای فعالیت هایتان در مپنا بگویید و درباره نوع فعالیت های نقشه برداری که در زمینه ساخت نیروگاه ها انجام می شود، توضیح دهید.


تجربه خوبی که از کار در شرکت نفت و طرح اراک و همکاری با شرکت های خارجی بدست آمده بود، کمک کرد تا اداره نقشه برداری شرکت مپنا خوب پایه ریزی شود.

 

متاسفانه نقشه برداری صنعتی در دانشگاه تدریس نمی شود و این یکی از معایب رشته ماست و دانشجویانی که از دانشگاه فارغ التحصیل می شوند، دیدی نسبت به آن ندارند. شما تصور کنید یک تجهیز بزرگی ساخته شده و تا مقصد –عسلویه یا بوشهر- حمل می شود و در آنجا باید نصب شود بنحوی که فنداسیون و تمام قطعات مدفون در آن باید دقیقا سر جای خود و در تراز مشخص شده بنشیند.

 

فنداسیون های مسلحی که گاهی تا ۱۳ متر عمق دارند. اگر یکی از این قطعات در جای خودش نباشد، نه می توان قطعه را برای اصلاح به کارخانه برگرداند و نه می توان بتن را شکافت و قطعه مدفون را جابجا کرد. نقش نقشه بردار در اینجا مشخص می شود که باید تمامی این اجزا را درست هدایت کند تا دقیقا سرجای خود بنشینند.


این حالت را تصور کنید که تونل از دو سمت حفاری شده و باید به هم برسد، اگر یکی از نقشه برداران هر دو طرف اشتباهی کرده باشد، دهنه های تونل به هم نمی رسد. اینجا هم همین طور است. بنابراین نقشه برداری صنعتی، نقشه برداری دقیق است که با میلی متر کار دارد. یا مثال دیگر در پروژه پل اراک بود که ستون هایی به ارتفاع 8 متر داشتیم که روی هر کدام صفحه هایی بود که هر کدام 16 بولت داشت و باید روی هر کدام از این صفحات یک ستون بنشیند. در واقع جای هیچ گونه خطایی نبود. این خاصیت نقشه برداری است که کوچکترین اشتباهی که در آن انجام شود، بالاخره یک جایی خودش را نشان می دهد. اولین پایه نقشه برداری صنعتی، نقشه خوانی است. نقشه بردار باید به اندازه طراح آن نقشه ها، نقشه خوانی را بلد باشد.


مپنا تحت لیسانس زیمنس آلمان کار می کرد، آن زمان یک مهندس آلمانی بنام واخو برای کنترل فنداسیون های توربین ژنراتورها می آمد و آنها را برای نصب تجهیز تایید می کرد. بعد از اینکه این روند برای نیروگاه منتظر قائم کرج اجرا شد، ما اعلام کردیم که این مسئولیت را خودمان می توانیم انجام دهیم. که مسئولیت سنگینی بود و یک اشتباه کوچک می توانست اعتبار ما را از بین ببرد. البته این اتفاق یکباره نیفتاد. آن زمان من به شخصه 2 سال در کنار واخو کار را یاد گرفتم.


سازه هایی در پالایشگاه ها هست که به آن ها سازه های مرتفع می گویند. مانند کولینگ تاور یا دودکش که ارتفاع آنها به 200 متر می رسد. این ها را هم یک ناظر مجاری از شرکتی که قالب های لغزنده این سازه ها را به مپنا فروخته بود، کنترل می کرد. نزدیک 2 سال ما مطالعه کردیم تا کار او را یاد بگیریم که بعد از آن توانستیم آن را هم انجام بدهیم و هدایت قالب های لغزنده در کولینگ تاور یا دودکش ها را انجام دهیم. نتیجه این کار دستورالعمل هایی شد که برای این فعالیت ها نوشته شد و الان در تمام کارگاه ها و سایت های کشور از آنها استفاده می شود.


فژه سنج:قبل از مصاحبه اشاره کردید که شما برای شرکت نفت فلات قاره پروژه نقشه برداری با دستگاه لیزر اسکنر انجام داده اید. لطفا در این مورد توضیح دهید.


مپنا اولین شرکت داخلی بود که لیزر اسکنر را در ایران بصورت صنعتی استفاده کرد. و حتی نرم افزارهای تخصصی دستگاه لیزر اسکنر و مدل سازی 3بعدی مکانیکی را با همکاری یک شرکت ایرانی و یک شرکت چینی ارتقا داد. پس از تسلط و کسب تجربه کافی در کار با لیزر اسکنر و بعد از اینکه دو تا از نیروگاه های خود را با آن 3بعدی مدل کردیم، شرکت نفت فلات قاره با توانایی ما آشنا شد و به ما مدلسازی 3بعدی، 130 سکوی نفتی شرکت فلات قاره که روی آب قرار دارد را پیشنهاد دادند. آنها برای انجام تعمیرات به نقشه سکوها نیاز داشتند که در اختیارشان نبود.

این پروژه به شرکت موننکو که از شرکت های وابسته مپنا است، واگذار شد که در سال 92 این پروژه یکی از 10 پروژه برتر سال در کشور شد.


فژه سنج: نقشه برداری در کجای ساختار اداری مپنا قرار گرفته است؟


شرکت مپنا 4 بخش متفاوت دارد، بخش برق، بخش نفت و گاز، بخش ریلی و بخش سرمایه گذاری. در بخش برق، که اولین بخش شرکت مپنا بوده، معاونت هایی دارد. معاونت مهندسی، برنامه ریزی، اجرایی و تامین تجهیزات. معاونت اجرایی شامل اداراتی است که اداره نقشه برداری یکی از آنها است و من سمت مدیر این اداره را دارم.


کار ما نظارت بر کلیه کارگاه هایی ست که در سطح کشور داریم. شرکت حدود 45 نیروی نقشه بردار دارد که اکثرا در کارگاه ها مستقرند. در دفتر مرکزی کار نظارت انجام می شود و هماهنگی با نیروهایی که در این کارگاه ها فعال اند.


فژه سنج: آیا نقشه برداری در مپنا جایگاه مطلوب خود را پیدا کرده است؟


جایگاه نقشه برداری در شرکت مپنا بد نیست، ولی ضعف کلی رشته نقشه برداری در جامعه، اینجا هم تاثیرگذار است. مثلا دوستان نقشه بردار در مپنا دلخورند که به رغم سابقه زیاد در شرکت و 15 سال تجربه در کارگاه، یک مهندس از رشته دیگر با سابقه 6 یا 7 سال مدیر کارگاه می شود و آنها هنوز عنوان

نقشه بردار کارگاه را دارند. این مساله هم ناشی از عدم فعالیت درست انجمن ها و جامعه نقشه برداری تاکنون است.


یک زمان بهانه ما برای این مشکل، کمبود نیروی فارغ التحصیل رشته بود، ولی الان دیگر نمی توان این ادعا را کرد. حقیقتانمی دانم علت چیست که در مدارج بالا مدیران نقشه بردار نداریم، مثلا در همین شرکت مپنا من با 22 سال سابقه، مدیر اداره نقشه برداری هستم، در حالی که اگر رشته ای غیر از نقشه برداری داشتم، به احتمال زیاد باید یکی از مدیران عامل شرکت های 41گانه مپنامی بودم. زیرا اکثر مدیران عامل این شرکت ها سابقه حضورشان در مپنا از من کمتر است. شاید یکی از دلایل آن بی برنامه بودن تشکل های صنفی نقشه برداری در کشور است. متاسفانه عدم همدلی بین مسئولین و اساتید رشته نقشه برداری یکی از دلایل این ضعف است. اگر همدلی نباشد، رسیدن به اهداف صنفی ناممکن می شود. و در نهایت این نقشه برداران هستند که ضربهمی خورند.


جالب است برایتان این مساله را تعریف کنم! در مپنا برای قرارداد بستن با پیمانکاران از قرارداد تیپ سازمان برنامه و بودجه استفاده می شود. اگر قرارداد تیپ را مطالعه کنید، متوجه ضعف عملکرد جامعه نقشه برداری می شوید. در قرارداد تیپ مشخص شده که پیمانکار برای بستن قرارداد باید چه ماشین آلات و تجهیزاتی داشته باشد. مثلا لودر، بتنیر و غیره داشته باشد و جالب است بدانید که در پایین آن نوشته شده است که دوربینT2 و ترازیاب نیو هم باید داشته باشد! یعنی بعد از این همه سال برای تجهیزات نقشه برداری هنوز تئودولیت و ترازیاب نیو درنظر گرفته شده است! من حتی این موضوع را در جامعه نقشه برداری منعکس کردم، ولی تلاشی برای اصلاح آن صورت نگرفت.


مهندس عمران این قرارداد را ویرایش کرده، مهندس مکانیک این کار را کرده و تجهیزات را به روز کرده است، ولی می بینید که برای نقشه برداری هنوز همان تئودولیت و نیو مانده است. این کار افراد نیست، جامعه باید پیگیر اصلاح آن باشد. در هر صورت ما در اینجا اعتراض کردیم که این تجهیزات دیگر استفاده نمی شود و باید قرارداد اصلاح شود. ولی پیمانکار نمی پذیرد و مسئولین پیمانی مپنا هم حرف من را قبول نکردند و البته حق هم دارند، زیرا آنها نمی توانند پیمانکار را زور کنند. ولی ما به قراردادها الحاقیه زدیم که پیمانکارانی که با ما قرارداد می بندد. مپنا به آنها 50 میلیون وام می دهد تا او برود و دستگاه توتال استیشنی را که مپنا تایید می کند، خریداری و در کارگاه تجهیز کند. ما در اینجا با این ترفند مساله را رفع و رجوع کردیم ولی واقعیت این است که این قرارداد تیپ باید اصلاح شود.


یا می بینید در لیست افراد کارگاه سمت مهندسین را آورده اند، مثلا مهندس عمران، مهندس مکانیک، مهندس برق و در انتها زده شده نقشه بردار. یعنی پیمانکار می تواند یک نفر کارگر ساده را بیاورد و بعنوان نقشه بردار معرفی کند. در این زمینه هم ما با کلی مشکلات در مپنا جا انداختیم که این باید مهندس نقشه بردار باشد نه نقشه بردار. ولی بازهم قبول نمی کنند.


این کارها را چه کسانی باید انجام دهند؟ جامعه باید پیگیر باشد. اساتید باید مطالبه کنند. وقتی همدلی نباشد، نیروی افراد صرف کشمکش های داخلی می شود و فرصت پیگیری این امور از دست می رود.


فژه سنج: ولی به نظر می رسد به رغم محدودیت نقشه برداری در چارت سازمانی و اداری مپنا، موقعیت شما در مجموعه دارای نفوذ باشد که توانسته اید اهداف و ایده های خود را به پیش ببرید و آنها را به مجموعه تحمیل کنید.


خوشبختانه اداره نقشه برداری مپنا یکی از قسمت های خوشنام مجموعه می باشد. علت این است که از همان ابتدا و برحسب تجربه نقشه-برداری صنعتی و ایده گرفتن از شرکت های خارجی که در پروژه ها همکاری می کردند.

 

ساختار مناسب و پویایی برای نقشه برداری ریختیم. علاوه براین ما در اینجا این اقبال را داشته ایم که با مهندسان نقشه بردار توانمند و خبره ای همکار شده ایم و همین باعث شده که کارها به خوبی پیش رود و تا الان ما انتقادی نسبت به فعالیت های نقشه برداری در مپنا نشنیده ایم. به همین دلیل مدیران عامل شرکت-های تابعه مپنا به ما به دیده احترام می نگرند، چرا که تاحالا هیچوقت کارشان معطل نقشه برداری نمانده است.


چشم و چراغ یک کارگاه مهندس نقشه بردار است، اگر نقشه بردار کاربلد نباشد، کارگاه ضربه می خورد و می لنگد. همین مساله باعث شده که ما نقشه بردارانی که تازه وارد مجموعه می شوند را نسبت به اهمیت و دقت کار توجیه کنیم. و جا دارد اینجا از تمام نیروهای نقشه برداری شرکت تشکر کنم که هر کدام در یکی از پروژه های شرکت در شمال و جنوب مشغول فعالیت هستند و با جان و دل کار می کنند.


فژه سنج: آیا برنامه ای برای ارتقای سطح علمی و توان اجرایی نیروهای خود در مپنا دارید؟ برای ارتباط با دستاوردهای روز نقشه برداری چه می کنید؟


برای نیروهای خود کلاس های آموزشی برگزار می کنیم که آخرین آنها دوره نقشه برداری پیشرفته ماهواره ای بوده که یک ماه پیش توسط دکتر مشهدی از دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی برگزار شد. سال گذشته دوره آموزشی نرم افزار Civil 3D برگزار شد. قبل از آن دوره Land Development برگزار شد و قصد پیگیری این دوره ها را با دیگر عناوین آموزشی مانند فتوگرامتری بردکوتاه داریم و علاقه داریم که همکاران نقشه بردارمان در مپنا با علم نقشه برداری روز همراه باشند.


سعی می شود که در سمینارها و کنفرانس های نقشه برداری خارجی شرکت کنیم. کنفرانس اینترژئو را معمولا شرکت می کنیم و سعی می کنیم تحولات تکنولوژی های رشته را پیگیری کنیم و داشته باشیم.


فژه سنج: غیر از بخش برق، اداره نقشه برداری در بخش های دیگر مپنا وجود دارد؟


عمده کار در بخش ریلی مپنا ساخت لوکوموتیو است که در آن کار اجرایی برای نقشه بردار به آن صورت وجود ندارد. جز بحث ترازیابی در سایت ساخت لوکوموتیو که نقشه بردار صنعتی وجود دارد. بخش نفت و گاز اداره نقشه برداری مستقل ندارد که در صورت توسعه باید نقشه برداری در آن گسترش پیدا کند.


کل کارهای نقشه برداری که در نیروگاه ها انجام می شود را ما در 5 دستورالعمل آورده ایم. یعنی نیروی نقشه برداری جدیدی اگر بخواهد وارد مجموعه مپنا شود، این 5 دستورالعمل به او داده می شود تا نسبت به وظایفش توجیه شود. از ابتدای کار و توپوگرافی تا مرحله آخر و برداشت ازبیلت.


فژه سنج: در مپنا علاوه بر نقشه برداری صنعتی در چه زمینه ای درگیر هستید؟


رفتارسنجی نشست فنداسیون های نیروگاه ها که هر 6ماه انجام می شود. با کنترل نقاطی که توسط ترازیاب های دقیق با دقت 0.2 میلی-متر روی فنداسیون ها و بیرون از سایت تهیه شده است. هر نیروگاهی هم که در حوزه نشست ها باشد، مانند نیروگاه فردوسی، کنترل-های آن ها مضاعف انجام می شود. در نیروگاه فردوسی که در دشت طوس ساخته شده، یک ایستگاه دائمی GPS تاسیس کرده ایم تا تغییرات آن را دائمی ثبت کنیم.


نیروگاهی بوده که نشست داشته و ما به مهندسان طراح گزارش دادیم تا با تزریق در زیر فنداسیون، جلوی نشست را بگیرند و حتی نیروگاهی بوده که بخاطر نشست، توربین آن از مدار خارج شده است.


فژه سنج: درگیر شبکه های ژئودزی و GPS نمی شوید؟


نه به آن وسعت، معمولا با یک یا دو 4ضلعی با دو قطر، شبکه را در سایت می بندیم و بعد برای بدست آوردن مختصات، خطاها را سرشکن می کنیم. نقاط را هم پیلارکوبی می کنیم.


فژه سنج: GIS وارد برنامه هایتان نشده است؟


GIS بحث جدید ماست که مایلیم وارد آن شویم. از چند شرکت هم شرح خدمات گرفته ایم. علاقه مندیم که خدمات آن را در مپنا نهادینه کنیم و در مرحله اول هدف شناساندن توانایی های GIS به مدیران شرکت است. دو سمینار در این زمینه برای اعضای شرکت برگزار کرده ایم. برنامه خود من این است که انشالله در دو سال آیندهGIS در یکی از پروژه های مپنا عملی شود.


فژه سنج: تجهیزات نقشه برداری شما در شرکت چگونه است؟


حدود 15 دستگاه توتال استیشن موجود است که معمولا جدیدترین و قویترین آن ها را خریداری می کنیم. 2 دستگاه لیزر اسکنر، 2 دستگاه ترازیاب دقیق. GPS 2فرکانسهRTK داریم که قصد خرید یک دستگاه جدید را داریم که قابلیت دریافت اطلاعات ماهواره های غیر از GPS را داشته باشد.


فژه سنج: از فعالیت های دیگرتان در کنار کار در صنعت بفرمایید.


در سالهای اولیه دهه ۷۰ و بدلیل کمبود نیرو برای تدریس، در زمینه آموزشی وارد شدم. از سال 72 تا 80 در واحد تهران جنوب دانشگاه آزاد بودم. در واحد بناب از سال 82 مدیر گروه نقشه برداری آنجا بودم تا سال 90. اولین کتاب فارسی در زمینه سرشکنی خطاها را در سال 82 نوشتم که اکنون به چاپ سوم رسیده است. و همین طور جزوه طولیاب را همان زمان ها و برای اولین بار با همکاری آقای افشار نوشتیم.


فژه سنج: آیا شما در فعالیت های صنفی رشته فعال هستید؟


نخیر. بدلیل مشغله زیاد فرصتش را نداشته ام.


فژه سنج: شما به عنوان یکی از افراد باسابقه رشته نقشه برداری، علاقه ای به این فعالیت ها ندارید؟

دوست دارم که برای دست یابی به منافع رشته کمک کنم. اما شخصا برای حضور در چنین فعالیت هایی حساسیت هایی دارم که اگر رعایت نشود، ترجیح می دهم حضور نداشته باشم. مثلا حفظ شأن افراد و وجود همدلی بین اعضا. در واقع اتمسفر فضای فعالیت ها برای من خیلی مهم است.


فژه سنج: چه پیشنهادی برای تقویت دروس نقشه برداری صنعتی در دانشگاه ها دارید؟


نظر من این است که نقشه برداری صنعتی به صورت کتاب چاپ شود. البته یکی از دوستان این پیشنهاد را به من داد که 2 فصل از کتابی که با عنوان نقشه برداری صنعتی قرار است چاپ شود را بعهده بگیرم و نهایتا کتاب بصورت مجموعه مولفین چاپ شود. من 2 فصل آماده کردم و تحویل دادم، اما متاسفانه کم لطفی شد و نهایتا کتاب تنها به نام یک مولف چاپ شد. البته ناراحتی من بیشتر از بابت ادا نشدن حق مطلب درباره نقشه برداری صنعتی بود که مطالب ناقص و باعجله کار شد. قصد من این بود که یک کتاب مختص به موضوع نقشه برداری صنعتی تالیف شود و من تجربیات خودم را در این زمینه بیاورم. این کمی باعث دلسردی من شد. البته باید این کار انجام شود و من احساس دینی دارم که این کار را حتما انجام دهم.


در موضوع کار با قالب های لغزنده و سازه هایی که به آن اشاره کردم، باید منبعی باشد تا دانشجویان نقشه برداری درباره نحوه کار با این سازه های خاص آشنا شوند. چون واقعا این هنر نقشه برداری و نقشه بردار است که این سازه ها را با آن همه پیچیدگی و سختی، بتواند درست و در موقعیت و شکل هندسی خودشان درآورد. شبیه معماری که یک طرحی را می کشد.


فژه سنج: دغدغه ای که در این زمینه هست، روند انتقال تجربیات از افراد باتجربه ای همچون شما و باقی دوستان، به نسل های بعدی و تازه واردان رشته نقشه برداری است. آیا این روند بشکل درست و طبیعی در حال انجام است؟ بنظر شما نیاز به توجه بیشتر در این باره وجود ندارد؟


متاسفانه در دانشگاه ها مساله مدرک گرایی افراطی شده است. تا حدی که از تجربه عملی غفلت می شود. من با تجربه ای که از کار اجرایی در 100 نیروگاه کشور داشتم، وقتی سر کلاس درس، به دانشجویان توضیح می دادم، مباحث برای دانشجو کاملا ملموس مطرح می شد. و سوالاتی که برای امتحان طراحی می شد، نمونه مسائلی بود که در واقعیت برای ما اتفاق افتاده بود. اما بعد از اینکه فارغ التحصیلان دکترا زیاد شدند، در تدریس، تئوری بر تجربه و کاربرد ترجیح داده شد، آن هم در رشته نقشه برداری که یک رشته عملی است. البته این مساله منحصر در رشته ما نیست، مدرک گرایی در همه رشته وجود دارد.

 

در جامعه آنطور که باید به تجربه ها بها نمی دهند. می بینید در شرکتی یک نفر با 5 سال سابقه و بسبب ارتباطات می آید و یک مدیر را با 25 سال سابقه زیر پا می گذارد و بالا می رود. این واقعیت جامعه است. حالا شما می گویید تجربیات باید منتقل شود، اما چگونه این اتفاق می افتد؟! تجربیات کجا باید منتقل شود؟! من الان تجربه دارم، سابقه تدریس هم دارم. کجا باید بروم؟ به زور بروم دانشگاه و بگویم به من درس بدهید!؟ این مساله باید در ساختار دیده شود. اگر دانشگاه ها بخواهند، ما آمادگی این کار را داریم.


ببینید مثلا در این جا ما دو دوره آموزشی گذاشتیم که دکتر مشهدی برای تدریس آمدند. ایشان چون سابقه کاری در موضوع دوره داشتند و پروژه انجام داده بودند، بحث هایشان برای افراد دوره جذاب بود. بعد از دوره مسئول آموزش مپنا با من تماس گرفت و گفت ما در هیچ دوره ای چنین استقبالی ندیده بودیم و ارزیابی ها هیچ گاه این همه بازخورد مثبت نداشته است. اگر ایشان فقط تئوریک می گفتند، بچه ها خسته می شدند. منظور زیر سوال بردن اهمیت مباحث تئوریک نیست ولی در سیلابس بندی دروس می توان طوری برنامه ریزی کرد که مثلا از 36 ساعت یک درس، 30 ساعت آن را دکتر فلانی تئوری بگوید و 6 ساعت مهندس فلانی انتقال تجربه کند.


فژه سنج: راجع به عکس معروفی که از کلاس درس پروفسور ونیچک گرفته شده است، توضیح دهید لطفا. بعنوان یکی از افراد حاضر در تصویر.


یکی از اقدامات بسیار خوب دولت سازندگی در آن سال ها بود که اساتید برجسته خارجی را برای تدریس به ایران آوردند. من از مهندس محمدکریم و دکتر نجفی تشکر می کنم برای زحمتی که در این باره کشیدند. من وقتی با ونیچک درس داشتم، احساس می کردم که یک کوه علم دارد جلوی من راه می رود.

 سواد ایشان خیلی بر من تاثیرگذار بود. این اساتید علاوه بر بعد علمی، بعد شخصیتی قوی ای داشتند.


فژه سنج: صحبتی اگر مانده بعنوان کلام آخر بفرمایید.


تشکر می کنم از بابت زحمتی که در این نشریه می کشید و امیدوارم این نشریه پربارتر و موفق تر به کار خود ادامه دهد.

ارسال نظر

نام:*
ایمیل:*
متن نظر:
  • winkwinkedsmileam
    belayfeelfellowlaughing
    lollovenorecourse
    requestsadtonguewassat
    cryingwhatbullyangry
کد را وارد کنید: *
عکس خوانده نمی شود